style=font-size:10.0pt;font-family:Wingdings>Ø      
Giriş

style=font-size:10.0pt;font-family:Wingdings>Ø      
ADO.NET
Nesneleri

style=font-size:10.0pt;font-family:Wingdings>Ø      
Bağlantı
Oluşturma

style=font-size:10.0pt;font-family:Wingdings>Ø      
Command ve
DataReader Nesneleri ile Çalışmak

style=font-size:10.0pt;font-family:Wingdings>Ø      
DataAdapter,
Data Set, Form ve Form Kontrolleri

style=font-size:10.0pt;font-family:Wingdings>Ø      
Verileri
Düzenlemek, Silmek ve Oluşturmak 

Bu
dokuman beş ana bölümden oluşmaktadır.

style=font-size:10.0pt;font-family:Verdana>-        
İlk olarak
ADO.NET’in yapısı hakkında genel bilgiler veriyor olacağım

style=font-size:10.0pt;font-family:Verdana>-        
Daha sonra SQL
Server veritabanına bağlantı oluşturma ve bu bağlantıyı güvenli hale getirme
konusunu ele alıyor olacağım

style=font-size:10.0pt;font-family:Verdana>-        
Read-Only,
forward-only veri erişimini detaylı olarak ele alarak, bu tür veri erişim
tekniğine dair pek çok örnek geliştireceğiz

style=font-size:10.0pt;font-family:Verdana>-        
Sonraki adımda
Windows Form uygulamalarında data set kullanımını ele alıyor olacağız. Windows
Form kontrollerine programatik olarak veri bağlama konusunda pek çok örnek
yapacağız. Aynı zamanda bu bölümde Parent-Child ilişkilerini ele alacağız.

style=font-size:10.0pt;font-family:Verdana>-        
Son olarak
Windows Form uygulamalarından SQL Server’da yer alan verilerin düzenlenmesini,
silinmesini ve yeni verilerin eklenmesini ele alıyor olacağız. 

1 – ADO.NET
Nesneleri

Her ne
kadar ADO.NET varsayılan olarak üç adet data provider sunuyor olsa da ben bu
dokumanda SQL Server 2000 ile ilgili işlemlerde kullanacağımız SQL Server Data
Provider’ı ele alıyor olacağım. SQL Server Provider’ı, System.Data.SQLClient
namespace’i aracılığıyla kullanabiliriz. SQL Server Provider’ı ile bize sunulan
ADO.NET nesnelerine erişebilmek için bu namespace’i aşağıdaki sözdizimi ile sınıfımıza
(Form, Modul, Class vb) dahil etmemiz gerekiyor; 

color:#333399>Imports System.Data.SqlClient 

Altı
temel ADO.NET nesne sınıfı vardır. Bu sınıflar; Connection, Command,
DataReader, DataAdapter, DataSet ve DataView sınıflarıdır.
Bu bölümde bu altı sınıfı ve bu sınıfların ADO.NET uygulamalarında sıklıkla
kullanacağınız en önemli özellik ve metodlarına odaklanıyor olacağız.

Connection
Sınıfı
Connection sınıfı
uygulamanızın bir veri kaynağında yer alan verileri okumasını ve veri kaynağına
ekleme yapabilmesini sağlar. Bu sınıfın SQL Data Provider ile bize sağladığı SqlConnection
nesnesini kullanarak sunucuya (sql server) NT veya SQL Server Authentication
mekanizmalarından birini kullanarak bağlanabiliriz. ConnectionString yapısı
ADO’da kullandığımız ConnectionString’lere oldukça benzemektedir. Ek olarak
bağlantıyı Open metodu ile açabiliyor, Close metodu ile kapatabiliyoruz. Bağlantı
kurma/kapama esnasında oluşan exception’ları yakalayabiliyor ve gerekli
işlemleri gerçekleştirebiliyoruz. Örneğin veri okunabilen bir backup sunucunuz
varsa, ana sunucuya bağlanılamadığı durumlarda uygulamanızın backup sunucusuna
bağlanarak işlem yapmasını kolayca sağlayabiliyoruz. Uygulamalarımız,
kullandığı Connection nesnelerini işleri bittiğinde mutlaka kapatmalıdırlar.

SqlConnection style=font-size:10.0pt;font-family:Verdana> nesnesinin ConnectionString özelliği
bağlantı oluşturulurken kullanılacak bağlantı satırını tanımlamanıza olanak
verir.  DataSource özelliği bağlantının kurulacağı SQL Server’ı, Database
özelliği SqlConnection nesnesinin erişeceği sunucuda çalışılacak
veritabanını, ConnectionTimeout özelliği uygulamanın SqlServer’dan yanıt
gelmesi için ne kadar bekleyeceğini (süre dolduğunda bir exception oluşturulur)
tanımlamanızı sağlar.  

Command
Sınıfı

Command
sınıfı sunucuya gönderilecek deyimleri barındırır. Bu deyimler, Select
ifadeleri olabilir, data manupulation ifadeleri olabilir veya sunucu üzerinde
yeni nesneler oluşturacak veya varolan nesneler üzerinde değişiklik yapan
ifadeler olabilir.

Bu
deyimleri sunucuya göndermek için Sql Server data provider tarafından sunulan SqlCommand
nesnesini kullanırız. SqlCommand nesnesinin üç önemli özelliği vardır. Bunlar;
Commandtext, CommandType ve Parameters özellikleridir. CommandText
özelliği T-SQL ifadesini, stored procedure adını veya tablo adını içerir. ADO.NET,
CommandText özelliğini varsayılan olarak T-Sql olarak tanımlamıştır. CommandType
özelliği üç değer alabilir: Text, StoredProcedure ve TableDirect.
CommandText özelliğinde bir Stored Procedure adı belirttiğimiz
durumlarda CommandType özelliğini StoredProcedure olarak, bir
veya daha fazla sayıdaki tablodan, tablo(lar)daki tüm sütun ve satırları
alacağımız durumlarda TableDirect belirtiriz. TableDirect ile
birden çok tablo kullanmak istediğimiz durumlarda tablo isimlerini virgül ile
ayırırız.

SqlCommand
nesnesinin Parameters özelliği bir kolleksiyondur. Parametreler, Stored
Procedure’ler, diğer veritabanı nesneleri ve T-SQL ifadeleri için dinamik
olarak argumanlar oluşturmakta kullanılır. Özellikle veritabanında veri ekleme
/ güncelleme işlemleri gerçekleştirdiğiniz durumlarda parametreler oldukça
faydalı olacaktır. Parametreleri aynı zamanda Stored Procedure’lerden output
parametrelerini almak ve Stored procedure’lerden değer döndürmek amacıyla
kullanabilirsiniz.

Command
nesnesi, farklı T-SQL işlemlerini gerçekleştirmek için çeşitli metodlar sunar. Örneğin
bir SELECT ifadesi ile bir DataReader nesnesini doldurmak için ExecuteReader
metodunu kullanabilirsiniz veya nesneler oluşturmak veya varolan nesnelerin
özelliklerini değiştirmek gibi geriye resultset döndürmeyen işlemler
için geriye sadece kaç kayıt etkilendiğini döndüren ExecuteNonQuery
metodunu kullanabiliriz. Command nesnesinin bir diğer metodu ExecuteScalar
ise geriye sonuç satırlarını değil, sorgu sonucunda oluşacak sonuç kümesinin
ilk satırının birinci sütunudur.

DataReader
Sınıfı
DataReader sınıfı
bir veri kaynağına read-only ve forward-only bağlantı imkanı sağlar. DataReader
sınıfından oluşturulan nesneler açık bağlantı kullanır. DataReader nesneleri
ile veri okuyabiliriz ancak veri ekleme/düzenleme işlemleri gerçekleştiremez,
sonuç kümesi içinde ileri-geri hareket edemeyiz. DataReader sınıfından
türetilen nesnelerin kullanımı, performansın, esneklikten daha önemli olduğu
durumlarda tercih edilebilir. Bunun nedeni her DataReader nesnesinin kendisine
özel bir Connection nesnesine gereksinim duymasıdır. Sunucu tarafında
istemcilerden açılabilecek maximum bağlantı sayısına ulaşıldığında,
istemcilerin yeni bir bağlantı oluşturabilmek için bağlantıyı açık tutan
DataReader nesnelerinden birinin bağlantısını kapatmasını beklemeleri
gerekecektir.

SQL Data
Provider tarafından sunulan SqlDataReader nesnesini kullanmak için SqlCommand
nesnesinin geriye bir sonuç kümesi döndüren ExecuteReader metodunu
kullanırız. DataReader ile açtığınız bağlantıyı kapatmanız, sunucu performansı
açısından önemlidir. Bağlantıyı Connection nesnesinin Close metodu
ile kapatabiliriz. RecordsAffected özelliği DataReader’ın seçtiği kayıt
sayısını döndürmektedir ancak hatasız bir değer ancak bağlantı kapatıldıktan
sonra elde edilebilmektedir. Eğer sorgunun çalıştırılması başarısızlıkla
sonuçlanırsa DataReader nesnesinin FieldCount özelliği 0 olarak
dönecektir.

Bir
DataReader nesnesi populate edildiken hemen sonra sonuç kümesinin birinci
satırına odaklanır. Birinci satırı okumak için DataReader nesnesinin Read
metodunu kullanırız. Read metodunu yeniden çalıştırarak bir sonraki
kayıda ulaşabiliriz. Son satıra ulaşıldığında, gidilecek bir sonraki satır
olmadığından Read metodu False değerini döner. Sütun değerlerini
GetInt32, GetString veya GetSqlDateTime gibi Get metodlarından herhangi
biri ile alabiliriz. Bu metod sütun değerlerini doğru veri türü formatlamasıyla
edinmemizi sağlar. (Örnek: Drd1.GetString(0) Drd1 adlı DataReader’da bulunulan
satırın birinci sütununun değerini string türünde dönecektir)

DataAdapter
Sınıfı
DataAdapter
sınıfı SQL Server veri kaynağı ile bir sonraki adımda inceleyeceğimiz DataSet
sınıfından türetilmiş nesneler arasında köprü görevi görür. DataAdapter
sınıfını kullanarak bir DataSet’i populate edebileceğimiz gibi, local bir
DataSet içindeki verileri SQL Server’daki veri ile senkronize edebilirsiniz. DataAdapter
sınıfı ADO.NET içindeki en temel sınıflardan biridir ve ADO.NET uygulamalarının
esnekliğini arttırmak amacıyla geliştirilmiştir. DataSet sınıfı kendisine
bağlı hiyerarşik bir yapısı olan nesneleri ile bağlantısız (disconnected) veri
erişim imkanı sunar. Bu nedenle DataAdapter sınıfı veri kaynağına sabit bir
bağlantı olmasına ihtiyaç duymaz ve veri sorgulama, güncelleme gibi işlemler
için anlık bağlantılar kurar.

SQL
Server Data Providerı bize SqlDataAdapter sınıfını sunar. SqlDataAdapter
nesnesini bir SqlConnection nesnesi ile bağlantılı olarak kullanmamız
gerekir. DataAdapter nesnesinin kullandığı SqlConnection nesnesi,
DataSet nesnesinde tutulan local veri ile sunucudaki veri arasında köprü görevi
görür.

Local bir
DataSet nesnesini populate etmek için DataAdapter nesnesinin Fill metodunu
kullanırız. Bu metodu kullanabilmek için DataAdapter nesnesi, açık bir
bağlantıya ihtiyaç duyar. Fill metodu çalıştktan sonra uygulamanız bağlantıyı
kapatabilir ve local DataSet nesnesinde barındırılan veri ile çalışmaya devam
edebilir.

SqlDataAdapter style=font-size:10.0pt;font-family:Verdana> sınıfı SQL Server üzerindeki
veriler üzerinde değişiklik yapabilmemizi sağlayan Update metodunu ve bu
metoda bağlı olaral UpdateCommand, DeleteCommand ve InsertCommand
nenelerini sunar. Bu özellikler için doğrudan T-SQL ifadeleri kullanabilir veya
stored procedure’leri kullanabilirsiniz. Bu işlemler için gerekli
parametreleri, InsertCommand, UpdateCommand ve DeleteCommand
özellikleri tarafından sunulan parameters özelliğini kullanarak
belirtiriz. Bu komutları çalıştırdığımızda değişiklikler local DataSet’te
yapılır. DataAdapter nesnesinin Update metodunu kullanarak local
DataSet’teki işlemleri, Sql Server üzerinde geçerli kılarız. 

SqlDataAdapter
nesnesi, veri kaynağı ve yerel dataset arasında optimistic concurency’i
destekler. Gerçekte ADO.NET pessimistic concurrency’i (işlem yapılırken
veritabanının işlemi yapan dışındaki kullanıcıların kullanımına karşı
kilitlenmesi) aktif tutmaz. Keyset cursor’lar ve bağlantılı recordset’ler
ADO.NET’in içinde yer almaz. Optimistic concurrency esnekliğin arttırılmasını
sağlarken local verideki güncellemelerin sunucuyla senkronizasyonu aşamasında
daha fazla dikkat gerektirir. Örneğin; siz son erişiminizi yaptıktan sonra
değişikliğe uğramış bir veriyi, local veri ile güncellemek istediğinizde bir
optimistic concurrency violation oluşacak ve bir exception oluşturulacaktır.

“
Optimistic ve pessimistic concurrency çok kullanıcılı platformlarda kullanılan
iki veri yönetim mekanizmasıdır. Pessimistic concurrency kullanılırken
kullanıcı veri üzerinde bir değişikliğe başladığı anda ilgili veri kaynağı
diğer kullanıcıların kullanımına karşı kilitlenir ve bu kilit işlem tamamlanana
kadar açılmaz. Optimistic concurrency’de ise bu tür bir kilitleme yapılmaz,
dolayısıyla siz bir veriye güncellemek üzere eriştiğinizde, siz
güncellemelerinizi kaydetmeden başka bir kullanıcı kendi güncellemelerini
kaydedebilir. ”

ADO.NET
optimistic concurrency violation’dan kaynaklanacak hataları önlemek için iki
teknik sunuyor. Birincisi RowUpdated eventi için bir prosedür
oluşturabilirsiniz. ADO.NET bu eventi sunucudaki verinin, değişiklik yapılmış
bir local dataset ile güncellenmesi talebi sonrasında oluşturur. RowUpdated
eventi ile hata oluşması durumunda yapılacak işlemleri her satır için
tanımlayabilirsiniz. İkinci yönetmde ise Update metodunu çalıştırmadan önce  SqlDataAdapter
nesnesinin ContinueUpdateOnError özelliğinin değerini True olarak
değiştirebilirsiniz. Bu sayede ADO.NET’in tüm gerçekleştirilebilir
güncellemeleri gerçekleştirmesini ve tüm hata mesajlarını local DataSet’e
yazmasını böylece daha sonra bu hatalarla ilgilenebilmemizi sağlarız.

DataSet
Sınıfı
DataSet bellekte
yer alan, bir veya daha fazla sayıda tablo ve tablolar arasında ilişkiler
içerebilen bir nesnedir. DataSet’i bellekte oluşturulan bir veritabanı olarak
düşünebiliriz. DataSet nesnesi ve kendisine bağlı alt nesneler ADO.NET’in
temeli olan bağlantısız veri erişimi mimarisinin temel unsurudur. Aşağıdaki
grafik DataSet nesne modelini görüntülemektedir.

style=font-size:10.0pt;font-family:Verdana> src="http://www.yazgelistir.com/images/kadir/adonet/image001.gif">

Şekil 1:1 – DataSet Nesne Modeli

style=font-size:10.0pt;font-family:Verdana> 

Bir
DataSet içinde yer alan tablolar birer DataTable nesnesidir.. DataSet
içindeki tüm tabloların birleşimi ortaya DataTableCollection sınıfını
ortaya çıkarır. DataSet içinde yer alan tablolar, DataSet içindeki diğer
tablolar ile ilişki içinde olabilir. Bu, Northwind örnek veritabanının aynısını
bir DataSet içinde oluşturabileceğimiz anlamına geliyor. Klasik ADO’da yer alan
RecordSet sadece bir sonuç kümesi barındırabildiğinden bu tür bir yapı
oluşturma imkanımız yoktu.

Datatable style=font-size:10.0pt;font-family:Verdana> nesnesi iki temel yapıdan oluşur:
DataColumn ve DataRow nesneleri. DataTable nesnesindeki
sütunlar, DataTable nesnesinin şemasını oluşturan DataColumnCollection
nesnesini oluşturur. Örneğin her bir DataColumn nesnesi, ilgili sütunun kabul
edebileceği veri türünü belirler. DataTable nesneleri PrimaryKey özelliğini
kullanabilirler. Bu özelliği, bir veya daha fazla sayıda DataColumn nesnesi
içeren DataColumn dizisi ile tanımlayabilirsiniz. DataRowCollection
sınıfı DataTable içindeki tüm satırları içerir. DataTable içinde yeni
bir satır oluşturmak için NewRow metodunu çalıştırırız. Data sonra sütun
değerlerini belirtir ve yeni DataRowu DataTable nesnesinin DataRowCollection
nesnesine dahil ederiz.

ADO.NET
DataSet içindeki tablolar arasındaki ilişkiyi DataRelation nesnesi ile
sağlar. Bir DataSet nesnesi içindeki tüm DataRelation’lar DataRelationCollection
nesnesini oluşturur. Ek olarak Constraint sınıfını kullanarak
tablolar için yeni Constraintler tanımlayabilirsiniz. Bir Constraint nesnesi
ile unique veya foreign key constaintlerini tanımlayabilirsiniz. Bir DataRelation
nesnesi iki tablo arasında Parent-Child ilişkisini temsil eder. İki tablo
arasında bir DataRelation nesnesi oluşturduğunuzda ADO.NET otomatik olarak
child tabloda foreign key, parent tablodaki primary key alanında da unique
constrainti oluşturur. DataSet nesnesinin DataRelationCollection sınıfı
DataSet içindeki tüm DataRelation nesnelerini içerir. DataRelation
nesnelerinin üyelerine DataTable nesnesinin ChildRelations ve ParentRelations
özellikleri ile erişebilirsiniz.

Bir DataTable
nesnesinin DataRowCollection’ından bir DataRow silmek için
kullanabileceğimiz iki yöntem vardır. Birinci yöntem DataTable içindeki DataRow
nesnelerinde geçerli olacak Delete metodunun kullanımıdır. Bu metod,
DataRow nesnesinin RowState özelliğine Deleted değerini
verecektir ancak aslında satırı local tablodan silmiş olmayacaktır (Uygulamanız
silinmiş bir satırı DataRow nesnesinin RejectChanges metodunu kullanarak
geri getirebilir). Alternatif bir yöntem ise bir satır için Delete
metodunun uygulanmasıdır, bu sayede bu satır, AcceptChanges metodu
tarafından geri getirilemeyecektir.

İkinci
yöntem ise DataTable nesnesinin DataRowCollection nesnesinin Remove
metodunun kullanılmasıdır. Bu metod, silmek istediğiniz satırın indexini
belirtmenizi gerektirir. Index değeri 0dan başlar ve her kayıt için 1 artarak
devam eder. Bu yöntemin kullanılması ile silinen bir DataRow, geri alınamaz.

“Local
değişiklikleri veri kaynağı ile senkronize etmeyi planladığınız durumlarda
Delete metodunu kullanmanızı öneririm. Update metodu veri kaynağı ile
senkronizasyon işlemi sonrasında satır için AcceptChanges metodunu
çalıştıracaktır. Bir satırın Remove metodu ile silinmesi, Update
metodunun çalıştırılması bir concurrency violation hatası verecektir.”

DataView
Sınıfı
DataTable nesnesindeki
DataView nesnesini, SQL Server’daki view nesneleri gibi görebiliriz.
DataView nesnesi, DataTable nesnesinde doğrudan mümkün olmayan
filtreleme, sorgulama ve gelişmiş arama özelliklerine sahiptir. Bir DataTable
nesnesi, farklı filtreleme ve sıralama ayarları tanımlanmış birden çok adet
DataView nesnesine sahip olabilir. Bir DataView nesnesindeki satırları RowFilter
veya RowStateFilter özelliklerinden biri ile filtreleyebilirsiniz. RowFilter
özellikleri WHERE ifadesi ile aynı formattadır. RowFilter ifadelerini
çift tırnak (“) içinde belirtiriz. Eğer ifade değişkenlerden değer alıyorsa
bunları tek tırnak ile birleştiririz. RowStateFilter özelliği DataTable
içindeki satırların DataViewRowState özelliklerine göre filtrelenmesini
sağlar. Bu özelliğe göre sıralama yaparak Delete metodu ile silinen,
yeni eklenen ve değerleri değiştirilen satırların listesini alabiliriz.

DataView style=font-size:10.0pt;font-family:Verdana> nesnesinin Sort metodu ile
DataView içindeki satırları sıralayabiliriz. Eğer birden çok satıra göre
sıralama yapmak istiyorsak sütun isimlerini virgül (,) ile ayırarak sıralamayı
gerçekleştirebiliriz. Bir sütuna göre artan (1-2-3-4..) sıralama yapmak için
ASC, azalan (9-8-7..) sıralama yapmak için DESC ifadelerini kullanırız.

RowFilter style=font-size:10.0pt;font-family:Verdana> özelliği ile bir satır veya sonuç
kümesi döndürebilsekte, bunun kullanımı çok verimli değildir. RowFilter
özelliğini genellikle bir defaya mahsus DataView nesnesini indexlemenin masrafından
kaçınmak için kullanırız. Eğer bir satır veya birden çok satır bulmaya ihtiyaç
duyarsanız Find veya FindRows metodunu çalıştırmanızı öneririm. 
Her iki metodunda çalışması için önce Sort özelliğini bulmak istediğiniz
kriterlere göre tanımlamanız gerekmektedir. FindRows metodu bir DataRowView
dizisi döndürecektir. Find metodu Find kriteri ile eşleşen satırın satır
indexini döndürecektir. Row indexi kullanarak DataView içindeki satırı
görüntüleyebilir veya ilgili DataTable’ı görüntüleyebiliriz.

Bir sonraki bölümde,
ADO.NET ile SQL Servera bağlantı oluşturma konusunu ele alıyor olacağız..

Kadir SÜMERKENT
kadirs@yazgelistir.com

]]> http://www.systemdoktoru.com/2010/04/microsoft-visual-basic-net-ve-ado-net-ile-sql-server-islemleri-1/feed/ 0 http://www.systemdoktoru.com/2010/04/ado-net-ile-excel-tablolarina-db-gibi-baglanmak/ http://www.systemdoktoru.com/2010/04/ado-net-ile-excel-tablolarina-db-gibi-baglanmak/#comments Fri, 30 Apr 2010 10:57:31 +0000 admin http://www.systemdoktoru.com/?p=68

Excel dosyalarına aynen bir DB gibi erişmek, ADO.Net ile kolayca mümkün oluyor. Pek bir alternatif olarak sayılmasada, çogu zaman ihtiyaç duyula
bilmektedir. ADO.Net ile bu işlemi gerçekleştirmek, 2 aşamada mümkün oluyor.

1. Her hangi bir Excel dosyasındaki belirledigimiz bir hücre grubunu ilk olarak tanımlamamız gerekiyor. ADO.Net bu tanımladıgımız alanlari sanki bir veri tablosu gibi
algılayacak. Benim örnek oluşturdugum tablo aşagıdaki gibidir

Tablomuzu oluşturduktan sonra, "Insert -> Names -> Define" ile üzerinde çalışacagımız tabloyu ve verilerini oluşturacagız.

"Define" kısmında gelen pencerede, ben "isimler" diye bir define tanımladim (yani tablomun adı "isimler"), "Add" tuşunana basmadan önce aşagıdaki "Refers to:" kısmına hangi hücreleri kapsadıgını seçmemiz gerekmektedir.

        Tıpkı aşagıdaki gibi, ilgili alanı seçiyoruz.
 

A1 den B7 e kadarlık hücre blogunun hepsini "isimler" olarak tanımladık. Artık kaydedip cıkabiliriz.

2. Bu kısımda ise C# da erişim yolunu görecegiz;

İlk olarak
using
System.Data.OleDb; uzay ismini eklemeyi unutmuyoruz.
Ben aşagıdaki gibi oldukca basit bir form hazırladım, bir listview ve bir
buttondan oluşuyor.

private
void btn_XLSden_Click(object
sender, System.EventArgs e)
{
       //connection stringimiz
       //bin klasorumuzn icindeki derledigimiz
EXE ile aynı klasorun iceresinde
       string connstr =
"Provider=Microsoft.Jet.OLEDB.4.0;Data
Source=Deneme.XLS;Extended Properties="Excel 8.0;HDR=Yes;IMEX=2"";

       // EXCEL dosyamızı açıyoruz ve okuyoruz
       OleDbConnection conn = new
OleDbConnection(connstr);
       conn.Open();
             //isimler
tablosu aslında Excel dosyamızda define ile tanimladigimiz alanin ismi
             OleDbCommand cmd = new
OleDbCommand("Select * From isimler",conn);
             OleDbDataReader dtr = cmd.ExecuteReader();

    
        //eger tablo bos degil ise
             //kolon isimlerini alıp
listview in kolonlarını olusturuyoruz
             for(int
i=0;i<=dtr.FieldCount-1;++i)
            
listview1.Columns.Add(dtr.GetName(i),65*(i+1),HorizontalAlignment.Center); 

             //tek tek okuyoruz ve listviewe ekliyoruz
             ListViewItem satir = new
ListViewItem();
             while(dtr.Read())
                    {
                           satir = listview1.Items.Add(dtr[0].ToString());
                           satir.SubItems.Add(dtr[1].ToString());
                    }
             //sonlandırıyoruz
              dtr.Close();
       conn.Close();
}

Fazladan bir açıklama yapmaya gerek duymuyorum, gerekli
açıklamaları comment olararak kodlarla birlikte yaptım. Gördügünüz gibi oldukca
basit, diger işlemleride sıradan ADO.Net commandları ile
gerçekleştirebilirsiniz.

ConnectionString dogru yapıldıgı anda hiç bir sorunla
karşılaşmazsınız.


"Provider=Microsoft.Jet.OLEDB.4.0;Data Source=Deneme.XLS;Extended
Properties="Excel 8.0;HDR=Yes;IMEX=2""

Buradaki "Deneme.XLS"in yeri farklı bir klasorde ise
c:\denemeler\deneme.XLS gibi
yerini gösterebilirsiniz. Hepinize çalışmalarınızda başarılar diliyorum, kolay
gelsin…

]]> http://www.systemdoktoru.com/2010/04/ado-net-ile-excel-tablolarina-db-gibi-baglanmak/feed/ 0 http://www.systemdoktoru.com/2010/04/sqlbulkcopy-sinifini-kullanarak-veri-transferi/ http://www.systemdoktoru.com/2010/04/sqlbulkcopy-sinifini-kullanarak-veri-transferi/#comments Fri, 30 Apr 2010 10:57:28 +0000 admin http://www.systemdoktoru.com/?p=66

SqlBulkCopy Sınıfını Kullanarak Veri Transferi Çalıştığım merkezdeki 6 yıllık milyonlarca verinin bir yerden başka bir yere aktarılması gerekiyordu. Bu sefer alışmış olduğum klasik yöntemler yerine başka bir çözüm aradım. Sonunda.NET 2.0 ile gelen SqlBulkCopy sınıfı ile karşılaştım. İşte bu makalede bu sınıf ile neler yapabileceğimize bir göz atacağız. Bir kaynaktan başka bir kaynağa veri transferi, yazılım dünyası içinde sıklıkla karşılaşılan bir durumdur. Bu işlem birçok farklı senaryo için uygulanabilir. Eski sistemden yeni sisteme geçiş, veri yedekleme, farklı yerlerden veri toplama vs. .NET 2.0, farklı kaynaklardan SQL Server veritabanına veri aktarmanıza olanak veren SqlBulkCopy sınıfını içerir (System.Data.SqlClient.SqlBulkCopy). İşte bu makalede, SqlBulkCopy sınıfını farklı yönleriyle ele alacağız. Veritabanı Tasarımı Şimdi, herkesin de rahatlıkla uygulayabilmesi için elimizdeki kaynakları da kullanarak bir veritabanı tasarımı yapalım. SQL Server 2005 kurulu tüm bilgisayarlarda bulunan AdventureWorks veritabanındaki Person.Address tablosunu baz alarak 3 yeni tablo yapalım. Aşağıdaki veritabanı diyagramını inceleyerek; tabloları oluşturabilirsiniz. Çok sade, hoş bir tasarım oldu Burada Address_Old ve Address_New tablolarımız aynı eski Address tablosunda olduğu gibi aynı şemaya sahip. Sadece Address_Specific tablosu bunlardan farklılık gösteriyor. Bunun sebebini makalenin ilerleyen bölümlerinde bulabileceksiniz. Aslında etkili gösterim için daha fazla kayıt içeren bir tablo bulmak isterdim ama Address_Old tablosu da yeterli olacak sanırım. Bu tablo tam 19614 satır içeriyor. Şimdi burada asıl düşünülmesi gereken kayıtların çokluğu değil; ani ya da acil bir durum karşısında bu kadar kaydı nasıl bir yerden başka bir yere aktaracağımızdır. Örneğin, tüm bu tablo satırlarını Address_Old tablosundan Address_New tablosuna nasıl aktaracağız. Şimdi bu gibi senaryolara bir bakalım. Address_Old Tablosundan Address_New Tablosuna Veri Transferi SqlBulkCopy, WriteToServer adında veriyi bir kaynaktan hedefteki kaynağa transfer etmek için kullanılan bir instance metot içerir. WriteToServer metodu, DataRow[] dizisinde, DataTable da ve DataReader üzerinde işlem yapabilir. Duruma göre istediğiniz herhangi bir taşıyıcıyı seçebilirsiniz. Bunda bir kısıtlama yok ama birçok durumda olduğu gibi DataReader ı seçmek iyi olur sanırım. Bunun nedeni DataReader yapısından kaynaklanır. DataReader sadece ileri (forward-only) ve salt okunabilir (read-only) çalışır. Herhangi bir şekilde veri tutmasına, bağlamasına gerek yoktur ve işte bu yüzden DataTable ve DataRows[] dan kat kat hızlı çalışır (bu senaryoda). Aşağıdaki kodda kaynak tablomuzdan hedefteki tablomuza veriyi nasıl aktarabileceğimizi görebilirsiniz. Şimdi burada bahsedilecek birkaç nokta var. Öncelikle, veritabanı tablosundan satırları çekmek için DataReader kullanıyoruz. SqlBulkCopy sınıfı nesnesi bulkCopy, DestinationTableName özelliğine burada Address_New olan tablomuzu set ediyor. Address_New burada hedef tablomuz. Çünkü verileri Address_Old tablosundan, Address_New tablosuna aktaracağız. bulkCopy nesnesi, NotifyAfter özelliği tarafından belirlenen satırlara ulaştıktan sonra SqlRowsCopied olayını da çalıştırıyor. Bunun anlamı da, bu olay NotifyAfter özelliği 1000 olarak ayarlandığından dolayı; her 1000 satırdan sonra SqlRowsCopied olayı çalıştırılacaktır. Burada BatchSize özelliği de, performans büyük çoğunlukla ona bağlı olduğu için oldukça önemlidir. BatchSize, veri transferini başlatmak için bir defada veritabanına ne kadar satırın gönderilmesi gerektiğini tutar. Burada bu değeri biz 500 olarak ayarladık. Bunun anlamı bir defada, DataReader, bulk copy işlemini gerçekleştirebilmek için veritabanına gönderilmek üzere 500 satır okuyacaktır. Varsayılan olarak BatchSize 1 olarak ayarlanmıştır. Bu da, veritabanına her bir satırın tek tek gönderileceği anlamını taşır. Farklı BatchSize değerleri size farklı sonuçlar verecektir. Burada hangi BatchSize değerinin size en çok uyacağını farklı testler yaparak bulabilirsiniz. Farklı Şemalara Sahip Tablolar Arasında Veri Transferi Bir önceki örnekte, her iki tablomuzda aynı şemaya sahipti. Fakat bazen, farklı şemalara sahip tablolar arasında da veri transferi yapmak zorunda kalabiliyoruz. Şimdi bir adres tablosu içindeki tüm adres satırlarını ve posta kodlarını, Address_Old tablosu içinden Address_Specific tablosu içine aktarmak istediğimizi varsayalım. Farklı sütun isimlerini sahip oldukları için, dolayısıyla bu iki tablonun şemaları da farklıdır. En başta gördüğümüz veritabanı tasarımını gösteren diyagram resminde de bunu görebiliriz. Burada ColumnMappings koleksiyonu, kaynak tablo ile hedef tablo arasındaki sütunları belirlemede kullanılır. XML Dosyasından Veritabanı Tablosuna Veri Transferi Veri kaynaklarını sadece veritabanı tabloları ile sınırlayabilir miyiz? Elbette hayır. XML dosyalarını da veri kaynağı olarak kullanabiliriz. Aşağıda, bulk copy işleminde kaynak olarak kullanabileceğimiz; çok basit bir XML dosyası var. Addresses.XML Dosyası Bu da kaynak kodumuz. Dosya ilk olarak DataTable içinde okunuyor ve daha sonra SqlBulkCopy sınıfının WriteToServer metoduna aktarılıyor. Yine, hedef tablo olarak, Address_Specific tablosunu seçtiğimiz için ColumnMappings kullanarak sütünları belirliyoruz. Daha bunun gibi birçok senaryo yaratarak sizde değişik örnekler yapabilirsiniz. Bu arada SqlBulkCopy sınıfının gücünü özellikle belirtmek isterim. Örneğimizde kullandığımız 19614 satırlık kaydın bir tablodan diğerine aktarılması, bir göz kırpması için geçen süre ne kadarsa o kadar sürdü Özet Bu makalede, .NET 2.0 ile birlikte gelen SqlBulkCopy sınıfını nasıl kullanabileceğimizi gördük. SqlBulkCopy sınıfı, bir veri kaynağından SQL Server veritabanına veri transfer etmek istediğimizde; işimizi oldukça kolaylaştırır. Sizde değişik senaryolarla bunu test edebilirsiniz. Not: Bu sınıf, .NET Framework .NET Compact Framework 3.0 ve 2.0 versiyonlarının tümünde desteklenmektedir. Bir sonraki makalelerde görüşmek üzere. İyi çalışmalar… Tayfun AKCAY tayfun@tayfunakcay.com